Η ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ ΥΠΕΡ ΤΩΝ ΔΙΚΑΣΤΩΝ

Κι’ εκεί που η νίκη της εθνικής μας χαροποίησε
να το συμβούλιο επικρατείας που ανακοίνωσε
ότι κακώς το κράτος μείωσε τις συντάξεις των δικαστών
κι’ ότι αυτές πρέπει να επανέλθουν όπου ήταν προ ετών.

Οι δικαστικοί λοιπόν αποφάσισαν περί εαυτόν

ως να ήταν παπάς και τα γένια του ευλογών.
Η απόφαση αυτή πρέπει άμεσα να εκτελεστεί
και το κράτος διέταξε αμέσως να εφαρμοστεί

κι’ επειδή μπορεί να έχετε πονηρευτεί,
μη νομίζετε ότι η κυβερνητική σπουδή
έχει ως σκοπό τους δικαστές να δελεάσει
να μην αντιστέκονται σε νόμους που θα περάσει;

Χιονοστιβάδα οι αποφάσεις του συμβουλίου
που δικαιώνουν συνεχώς τάξεις του δημοσίου,
μόνο οι καθαρίστριες που ενώ έχουν δικαιωθεί
το υπουργείο συνεχίζει σκανδαλωδώς να αγνοεί.

Κι’ ο ιδιωτικός τομέας ξεχασμένος

κι’ ως συνήθως πάντα παραγκωνισμένος.
Καταργήθηκαν οι εργασιακές συμβάσεις
και κουτσουρεύτηκαν αγρίως οι συντάξεις.

Το πελατειακό κράτος ζει και βασιλεύει

και διαρκώς τη ζωή όλων διαφεντεύει,
τηρώντας τη γνωστή παροιμία εκείνη
που λέει, «Γιάννης κερνά και Γιάννης πίνει».

ΜΟΥΝΤΙΑΛ ΚΑΙ ΠΑΝΗΓΥΡΙΣΜΟΙ.

Γέμισαν οι πλατείες, δρόμοι και λεωφόροι
με νέους, νέες ως της νίκης μαντατοφόροι.
Η εθνική υπερηφάνεια στα ύψη
μόλις μια μουντιαλική νίκη προκύψει.

Μα έχω μια μεγάλη απορία,

πως με μια νίκη γίνεται πορεία
κι’ όταν μειώνονται οι μισθοί και συντάξεις
τον ίδιο λαό θες κυάλια να τον ψάξεις;

 

ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΕΠΙΦΑΝΩΝ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΤΑΦΟΣ.

Από αυτό το υπουργείο όσοι υπουργοί έχουν περάσει
αλλαγές προς το χειρότερο να φέρουν δεν έχουν διστάσει.
Ο ένας του φταίνε οι πανελλήνιες εξετάσεις,
ο άλλος κατεβάζει των εισακτέων τις βάσεις,

έτσι μπήκαν στα ΑΕΙ φοιτητές με κάτω από δέκα

κι’ αυτοί αν ποτέ πάρουν πτυχίο, άντε και χαιρέτα.
Όσα χρόνια μπορώ να θυμηθώ από το παρελθόν
όλοι ήθελαν ν’ αφήσουν τη σφραγίδα τους αλλαγών.

Κανένας δεν ασχολήθηκε με την ουσία
να γίνουν οι σωστές αλλαγές στην παιδεία,
να πάψουν να είναι πλέον παπαγάλοι οι μαθητές
και ν’ αναπτύξουν πρωτοβουλίες ως διερευνητές,

να εμβαθύνουν στα μαθήματά τους
να γίνονται αυτά βιώματά τους,
ή μήπως το περίφημό μας κράτος προετοιμάζει
άβουλους πολίτες ώστε με ευκολία να δαμάζει;

Από το υπουργείο λοιπόν πολλοί περάσανε

όμως πολιτικά τραυματίστηκαν και χάσανε.
Το παιδείας λοιπόν είναι των πολιτικών ο τάφος
όσοι εξ’ αυτών τη θέση να δεχτούν κάνουν το λάθος.

ΝΟΜΙΖΑΜΕ ΟΤΙ ΓΛΥΤΩΣΑΜΕ ΑΠΟ ΑΥΤΟΝ; ΓΡΑΨΕ... ΛΑΘΟΣ

Οϊμέ! Εκεί που είπαμε δε θα τον ξαναδούμε
για άλλη μια φορά τον Άδωνι θα λουστούμε.
Τώρα θα τον βλέπουμε και πιο συχνά
ως κυβερνητικό εκπρόσωπο ν’ απαντά.

Την Παρασκευή παύθηκε από υπουργός

Δευτέρα τον ξανακάλεσε ο πρωθυπουργός.
Τι μεσολάβησε στο αναμεταξύ
κανείς με βεβαιότητα δεν μπορεί να πει.

Ίσως να ήταν στη σκέψη του Αντώνη
«καλύτερα ας έχω έναν που δε κωλώνει,
και το μαύρο, άσπρο με μαεστρία πάντα κάνει
σ’ όποιον από την αντιπολίτευση προκάνει».

ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΤΙ ΚΑΝΟΥΜΕ ΧΩΡΙΣ ΤΟΝ ΑΔΩΝΙ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ;

Άλλαξε λοιπόν η κυβέρνηση μορφή
κι’ ο πρωθυπουργός την έκανε «κομψή»
μπας και την συμπαθήσει ο λαός
και την ερωτευθεί κι’ αυτός.

Έφυγε ο Άδωνις ο ΠΕΔΥεραστής

που ο έρωτάς του γι’ αυτό ήταν διαρκής.
Την τσιριχτή του φωνή δε θ’ ακούμε πια
αν κι’ αυτός πολύ δύσκολα τα παρατά.

Αφού κατ’ εντολή διέλυσε την υγεία

φεύγει για το σπίτι του χωρίς τύψη καμία
μιας και κοκορευόταν με θράσος περισσό
ότι ο Τόμσεν κι’ αυτός είχαν ανταγωνισμό

ποιος πιο σκληρά μέτρα θ’ αποφασίσει

ώστε την υγεία πλήρως να διαλύσει.
Μας έμεινε ο Βρούτσης που είχε το θράσος ν’ αναρωτηθεί
γιατί οι συνταξιούχοι να έχουν σύνταξη αξιοπρεπή

αφού δεν έχουν πλέον έξοδα πολλά.

Αλλά τι να πει κανείς σ’ ένα μπουνταλά;
Ο Στουρνάρας ως υπάκουο παιδί
έπρεπε οπωσδήποτε να αμειφθεί,

έτσι προς τη Τράπεζα Ελλάδος βαίνει

κι’ εκεί για έξη χρόνια παραμένει.
Τη θέση του ένας καθηγητής καταλαμβάνει
ο οποίος του Σημίτη πρώην σύμβουλος τυγχάνει.

Από τις τράπεζες και την τρόϊκα δεκτός

αλλά κι’ από Σόϊμπλε και Μέρκελ αποδεκτός.
Ο Λοβέρδος επανέρχεται στο προσκήνιο
με πολιτικά παιχνίδια ΠΑΣΟΚ-ΝΟΥΔΟΥ στο παρασκήνιο.

 Είναι αυτός που είπε την περίφημη ατάκα πριν από καιρό,

«ότι οι συνταξιούχοι ζουν πολλά χρόνια» κι’ αυτό είναι κακό.
Πολλά ακόμη μπορούμε να πούμε για τους υπουργούς
τους νυν, τους τέως της τύχης και της μοίρας μας αυτουργούς,

όμως οι καυτές πατάτες είναι πάρα πολλές

και ποιος στα χέρια του θα πιάσει αυτές;
Το βέβαιο είναι ο λαός ξανά θα πληρώσει
ενώ ο κάθε υπαίτιος πάλι θα τη γλυτώσει.

ΑΝΑΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΣ Ή ΑΠΛΩΣ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟΣ ΚΑΛΛΩΠΙΣΜΟΣ;

Ο πρωθυπουργός είπε ότι το μήνυμα ελήφθη

μόλις το αποτέλεσμα των εκλογών παρελήφθη.

Υποσχέθηκε ότι οι αδικίες θα διορθωθούν

κι’ ότι πλέον άλλα σκληρά μέτρα δε θα παρθούν.

 

Μα όμως τι μεγάλη ουτοπία

με λόγια χωρίς καμιά ουσία.

Πριν ακόμη ο κουρνιαχτός των εκλογών καταλαγιάσει

εφαρμόζεται ο νόμος που συνταξιούχους θα σφαγιάσει.

 

Στο στόχαστρο τις συντάξεις έχουν βάλει

όπως η τρόϊκα έχει επιβάλει.

Κάθε τρίμηνο θα ελαττώνονται οι επικουρικές

μέχρι να μηδενιστούν ολοκληρωτικά κι’ αυτές.

 

Τώρα ποιος νοιάζεται για τους συνταξιούχους

τους μελλοντικά για τον άλλο κόσμο αδειούχους;

Η κυβέρνηση έχει τώρα άλλα να σκεφτεί,

με ποιους κάθε υπουργείο θα καλυφτεί.

 

Αλλάζουν πρόσωπα στα υπουργεία

μα στο πρόγραμμα αλλαγή καμία.

Τους τεχνοκράτες από παντού ξηλώνουν

και τους πολιτικούς αποκαθηλώνουν.

 

Αυτοί είναι πιο ικανοί

στη ψευτιά και πολιτική,

δηλαδή άλλαξε ο Μανολιός

κι’ έβαλε τα ρούχα του αλλιώς

ΠΕΡΙΣΣΕΥΜΑ ΤΟ ΛΕΓΑΝ ΤΟ 1886-Γεωργιου Σουρη

ΠΕΡΙΣΣΕΥΜΑ ΤΟ ΛΕΓΑΝ ΤΟ 1886

ΠΛΕΟΝΑΣΜΑ ΤΟ ΛΕΜΕ ΤΩΡΑ.

 

Για πλεόνασμα ακούω συνεχώς

και μια απορία έχω διαρκώς

το κράτος τόσο πλεόνασμα να έχει

και μας η φτώχεια να μας κατατρέχει;

 

Το κόλπο όμως είναι τόσο παλιό

όσο πριν χρόνια εκατόν εικοσιοκτώ.

Ιδού τι έλεγε τότε ο Σουρής

για το «περίσσευμα» της εποχής.

 

 

 

                ΠΕΡΙΣΣΕΥΜΑ.

(ή success story του Νοεμβρίου 1886)

                  ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΣΟΥΡΗ.

Ο πρωθυπουργός Χ. Τρικούπης εκφωνεί λόγο

στη Βουλή και αναφέρει ότι ο προϋπολογισμός

του κράτους έχει περίσσευμα κι’ ο Σουρής σχολιάζει..

 

Ω τρισολβία, ευτυχής, ανέλπιστος ημέρα,

της εβδομάδας σημαντική Δευτέρα,

ω εικοστή εβδόμη συ αυτού του Οκτωβρίου

ημέρα περισσεύματος τοσούτον σωτηρίου,

ημέρ’ αναγεννήσεως, Δευτέρα παρελθούσα,

προς του Βοσπόρου τας ακτάς του Έλληνος ωθούσα.

 

Ω τρισολβία, ευτυχής, ανέλπιστος ημέρα,

της εβδομάδος ταυτησί σημαντική Δευτέρα,

στης ιστορίας τας χρυσάς θ’ αναγραφείς σελίδας,

διότι εσύ αναγεννάς τας τόσας μας ελπίδας,

και εσύ αργά ή γρήγορα θ’ ανοίξεις νέους δρόμους

εις καπνοφάντας μυστικούς κλητήρας κι’ αστυνόμους.

 

Ουδ’ όταν ο Αρχάγγελος εκείνος του Κυρίου

σαλπίσει την συντέλειαν των αιωνίων νόμων

και μέχρι των εσχατιών παντός ημισφαιρίου,

τοιούτον λυσιγόνατον δεν θα γεννήσει τρόμον

οποίον το περίσσευμα του νυν Πρωθυπουργού

περρίσευμα ψηλαφητόν χειρός θαυματουργού.

 

Ουτ’ εθαμβώθει Νέρκισσος ιδών εντός πηγής

αντικατοπριζόμενα τα ρόδα της μορφής του,

καθώς ο νυν Πρωθυπουργός της δοξασμένης γης

εμπρός εις το περίσσευμα της αριθμητικής του.

Το βλέπει το αναμετρά κι’ άλλο ζητεί να εύρει

και πως το εκατάφερε κι’ αυτός δε το ειξεύρει.

 

Ω ποθητόν περίσσευμα, γλυκύτατον, ωραίον,

καθώς την ράβδον θαυμαστόν του πάλαι Μωϋσή,

που μ’ εν της κτύπημα τα τέκνα των εβραίων

αβρόχοις διεπέρασαν την Ερυθράν ποσί.

Και νυν προς το περίσσευμα εκτείνωμεν τας χείρας,

υμνούντες τους θαυματουργούς, υμνούντες τους σωτήρας.

 

Σημ.: Ορθογραφία και συντακτικό της εποχής (όπως τα έγραψε ο Σουρής).

 

Τρισόλβιος=τρισευτυχισμένος