ΑΠΟΚΡΙΕΣ ΓΕΛΙΑ ΚΑΙ ΧΑΡΕΣ ΓΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΒΟΛΕΥΤΕΣ.

Γιορτάζουμε πάλι τις αποκριές

και οι πόλεις γεμίζουν καρναβαλιστές.

Ο κόσμος προσπαθεί να διασκεδάσει

και τα προβλήματά του να ξεχάσει.

Άλλος ντύνεται Άραβας με τουρμπάνι

κι’ άλλος απλά φορώντας ένα καφτάνι.

Πίσω από μια μάσκα νιώθεις διαφορετικά

σαν να μην είσαι εσύ αλλά κάποιος άλλος τελικά.

Μα όσα και αν ξοδέψεις να μασκαρευτείς

ποτέ δε θα μπορέσεις να ανταγωνιστείς

τους ασυναγώνιστους μασκαράδες στη βουλή.

Για αυτούς μια στολή μόνο είναι ταιριαστή

αυτή του θρυλικού Πινόκιο του ψευταρά

που μεγάλωνε η μύτη όταν έλεγε ψευτιά

μόνο που οι βολευτές με τα ψέματά τους τα πολλά

η μύτη τους από καμιά πόρτα δεν χωράει να περνά.

Η ΘΥΣΙΑ ΤΗΣ ΙΦΙΓΕΝΕΙΑΣ (ΕΛΛΑΔΑΣ).

Και είπε ο «Μέγας» των Ελλήνων πρωθυπουργός:

Για να πνεύσει ούριος άνεμος οικονομικός

τη μικρή Ιφιγένεια (Ελλάδα) πρέπει να θυσιάσουμε

αν «φράγκα» στη τσέπη θέλουμε να πιάσουμε,

αφού η Ελλάς μετά τις ηλίθιες ενθαρρύνσεις

έγινε πύλη για προσφυγικές διεισδύσεις.

Τι είναι για την Ελλάδα πρόσφυγες διακοσίων χιλιάδων,

δηλαδή φιλοξενία για λίγα χρόνια αυτών των φουκαράδων;

Θα παίρνουμε κι’ από την κομισιόν λεφτά

να τους κρατάμε από την Ευρώπη μακριά,

έτσι η Ελλάς θα γίνει αποθήκη ψυχών

προς τιμή των Ευρωπαϊκών θεσμών.

Μια Ευρώπη ενωμένη μόνο στα χαρτιά

με κάθε χώρα να κοιτάζει το «εγώ» της μοναχά.

Η θεωρία των ελεύθερων συνόρων μας έβλαψε για τα καλά

μιας και τώρα έκλεισαν από παντού εκτός από ανατολικά,

και όπως είπε ένας υφυπουργός «super-σαΐνι»

με το προσφυγικό η χώρα το δημογραφικό της λύνει,

έτσι συνεχίζουν οι προσφυγικές ροές

μέχρι η Ελλάς να βουλιάξει απ’ αυτές.

Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΠΡΟΣΦΥΓΑΣ.

            8 Μαρτίου η ημέρα της γυναίκας.

         Αφιερωμένο και σε αυτές τις γυναίκες

Να έχεις γλυτώσει από βόμβες και σφαίρες

Να μετράς για πόσες είσαι ζωντανή μέρες.

Να έχεις γλυτώσει από σφαγή τρελού τζιχαντιστή

και γι’ αυτό να πάρεις απόφαση να φύγεις απ’ εκεί.

Να ταξιδεύεις πολλές μέρες πεζή

με ένα τσούρμο κουτσούβελα μαζί

και τελικά αφού φθάσεις στα παράλια της Τουρκίας

απέναντι να βλέπεις την είσοδο στη γη της επαγγελίας.

Και αφού σε «γδάρει» οικονομικά ο διακινητής

και καταφέρεις να περάσεις χωρίς να θαλασσοπνιγείς

τότε καταλήγεις απέναντι σε κάποιο νησί

κι’ εκεί σου επιφυλάσσουν καλή υποδοχή.

Όμως βλέπεις ότι η πόρτα προς το όνειρο είναι κλειστή

και σε μια χώρα που λέγεται Ελλάς έχεις αποκλειστεί.

Ταλαιπωρημένη, νηστικιά κάθεσαι στα σύνορα κοντά

και μες στο κρύο αγναντεύεις την απέναντι μεριά,

κι’ ακόμα ελπίζεις ότι κάποια στιγμή θα περάσεις

στη χώρα που ονειρεύεσαι καλύτερη ζωή να φθάσεις.

Τι δύναμη ψυχής σαν γυναίκα μέσα σου έχεις

ώστε αυτές τις κακουχίες να μπορείς ν’ αντέχεις;

ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΤΗΣ «ΘΕΙΑΣ ΤΑΣΙΑΣ» ΕΚΠΛΗΡΩΘΗΚΕ.

Να λοιπόν που ο πόθος της «κυρίας» εκπληρώθηκε

και η χώρα στα βόρεια σύνορα περιχαρακώθηκε.

Κλείσανε τα σύνορα οι Σκοπιανοί

όπως τους διέταξαν οι Αυστριακοί.

 

Ανατολικά τα σύνορα είναι ανοικτά

και ο Τούρκος με την καρδιά του γελά.

Να Γκιαούρηδες δε χρειάζεται να ρίξω σφαίρα,

σας στέλνω πρόσφυγες και λαθρομετανάστες πέρα.

 

Αν συνεχίσω έτσι θα είναι αυτοί πιο πολλοί

από ότι εσείς οι Έλληνες Χριστιανοί.

Η «θεία Τασία» μες το πάθος της και τη τρελή χαρά

χαίρεται που καταργήθηκαν τα σύνορα τα ελληνικά,

 

μόνο που οι πρόσφυγες και οι μετανάστες πια

δε λιάζονται πλέον  στην Ομόνοια μοναχά

αλλά παντού από άκρη σε άκρη και σε κάθε πόλη

για να χαίρονται αποκλειστικά οι Συριζανέλ χαχόλοι .

VIVA MADURO-VIVA VENEZUELA.

Viva  Maduro, viva Venezuela,

χώρα με την οποία ο ΣΥΡΙΖΑ είχε τρέλα.

Μα όταν ο Αλέξης επέστρεψε από εκεί

το χαμόγελο από τα χείλη του είχε χαθεί.

Μια χώρα που θαύμαζε τόσο πολύ

αυτός κι’ οι σύντροφοι του οι κολλητοί

πίστευαν ότι η χώρα ήταν ιδανική

όπου ο μαρξισμός είχε βρει εφαρμογή.

Αλί και τρισαλί, η πραγματικότητα ήταν πικρή

γιατί άλλο να φαντάζεσαι κι’ άλλο κανείς να το ζει.

Μια χώρα με τεράστιο πλούτο ορυκτό

τώρα βρίσκεται σε οικονομικό μαρασμό.

Το είδωλο της μαρξιστικής αριστεράς

κατέρρευσε σα τραπουλόχαρτο με μιας,

κι’ εμείς μείναμε πλέον μόνοι ν’ «αναπολούμε»

πόσο τυχεροί είμαστε που ακόμη τέτοια δε ζούμε. 

ΤΟ ΠΑΡΑΠΟΝΟ ΕΝΟΣ ΚΟΙΝΟΥ ΘΝΗΤΟΥ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΜΕΣΟ ΚΑΠΟΙΟΥ ΥΠΟΥΡΓΟΥ.

Θεέ μου γιατί με έκανες κοινό θνητό

χωρίς να έχω ένα συγγενή υπουργό

να με βολέψει σε μια τόσο δα θεσούλα

 και άνετα ν’ απολαμβάνω τη ζωούλα.

Τι χρειάζονταν οι σπουδές αφού άχρηστες ήταν αυτές,

μου έφτανε να είμαι μέλος μιας δεκαπενταμελούς,

να κάνω καταλήψεις, να σπάω θρανία

να βγαίνω στους δρόμους να κάνω πορεία.

Να φωνάζω υπέρ του κόμματος που θα ενταχθώ

με την ελπίδα ότι κάποτε θα με κάνει υπουργό,

ή ακόμη καλύτερα να γινόμουνα συνδικαλιστής

κι’ από εκεί με τι χρυσές μασέλες θα τρώω να δεις,

κι’ εσύ κορόιδο  Έλληνα «ραγιά» να με ψηφίζεις

ελπίζοντας ότι τη ζωή σου καλύτερα θα ορίζεις.

πιστεύοντας στις υποσχέσεις και τα κούφια λόγια μου τελικά,

ενώ ξέρεις ότι ωφελούνται μόνο όσοι είναι ενταγμένοι κομματικά.

ΟΙ ΣΥΜΠΛΗΓΑΔΕΣ (ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ).

Από τη μια το συνταξιοδοτικό

κι’ από την άλλη το μεταναστευτικό.

Η κυβέρνηση προσπαθεί να σωθεί

χωρίς να συνθλιβεί ή να τσακιστεί.

Το κίνημα της γραβάτας και των αγροτών

τάραξαν την ευδαιμονία πολλών.

Η πρώτη φορά αριστεροδεξιά στροφή

δεν είναι πλέον με τριαντάφυλλα στρωτή.

Οι λαϊκίστικες φανφάρες εξαφανίστηκαν

κι’ όσα απλόχερα υποσχόταν  εξανεμίσθηκαν.

Από την άλλη πλευρά το προσφυγικό

γιγαντώνεται συνεχώς με ταχύ ρυθμό.

Η πολιτική των ανοικτών συνόρων

την οποία διαλαλούσαν κατά κόρον,

αποδεικνύεται μια θεωρία καταστροφική

και η της θάλασσας χωρίς σύνορα προδοτική.

Τα σύνορα προς βορά κλείνουν γοργά, γοργά

με τους μετανάστες να μας μένουν μποναμά.

Θα περάσουμε τις συμπληγάδες χωρίς να τσακιστούμε

ή μέσα στο μεγάλο κύμα των μεταναστών θα πνιγούμε;